Dit is een bijdrage van Herma Doornekamp

Een nieuwe Peugeot 504 Cabriolet

Een nieuwe Peugeot 504 Cabriolet

De garage van Huize Beelen biedt helaas maar plaats aan 1 oldtimer, en 8 jaar lang is die plaats ingenomen door een oranjerode FIAT 1500 cabrio. Veel HAV-Brabant leden kennen hem wel. Een plaatje van een auto, maar voor het gebruik dat wij ervan willen maken (rally’s, langere toerritten) bleek deze voor ons toch net een beetje te oncomfortabel. Met name snelwegritten zijn al gauw geen pretje meer. En of je dat nou open of dicht doet maakt niet zoveel uit: ofwel je zit volop in de wind, of je zit in een dichte klankkast die alle mechanische en rijgeluiden versterkt. Bovendien bleek deze auto aan Diva-gedrag te lijden. Vaak bleek op de momenten dat het erop aankwam iets aan de techniek te haperen, en dat begon ik danig zat te worden. Ik heb mijn auto vooral voor het rijden met, en niet voor het sleutelen aan.

Daarom kwam langzaam het gevoel opzetten dat ik misschien toch maar eens op zoek moest naar wat anders. Uiteraard een klassieke cabrio uit de jaren 60 of 70, maar liefst met wat meer comfort dan de FIAT, betrouwbare techniek, en het moest vooral ook een mooie auto zijn. Tsja, wat wordt ’t dan? Ik ben altijd al gecharmeerd geweest van de ontwerpen van Pininfarina; heb al eerder een Peugeot 404, FIAT 124 Spider en FIAT 1500 cabrio gehad (alle drie Pininfarina-ontwerpen), dus Pininfarina-numero 4 zou wel leuk zijn.

Met wat bladeren in een van mijn vele oldtimercatalogi struikelde ik opeens over de Peugeot 504 Cabriolet (ja, bij zo’n sjieke auto zeg je niet cabrio, maar voluit cabriolet). Raar dat ik daar niet meteen aan had gedacht, want die auto beviel me altijd al, maar was indertijd gewoon te duur voor me. Er kleeft alleen 1 enorm nadeel aan deze auto’s: ze roestten dat het een lieve lust was. Daar viel niet tegenop te tectyleren! Dus als ik toch voor een 504 wilde gaan, dan wel een gerestaureerd exemplaar waarvan ik zeker wist dat hij roestvrij was, en dat enkele jaren zou blijven.

Aangezien ik zelf geen echte sleutelaar ben, en al helemaal geen restaurateur, besloot ik mijn licht op te steken bij de specialisten. Via internet leidt je 504-zoekopdracht dan al gauw naar Joop Iriks. Joop heeft in Prinsenbeek een restauratiebedrijf, uitsluitend toegespitst op de Peugeot 504 cabriolet en coupé. Het opsporen, restaureren en weer verkopen van deze automobielen is duidelijk Joops passie. Zodra hij over zijn auto’s gaat praten zie je algauw aan de glimlach van oorlel tot oorlel dat hij dit werk echt doet omdat-ie er plezier in heeft. Inmiddels heeft hij zo al enkele tientallen 504 coupés en cabriolets onderhanden genomen en die zien er stuk voor stuk keurig uit. Hij rijdt door heel Europa om deze auto’s op te kopen, restaureert meestal op basis van de wensen van de klant (kleur carrosserie/kap/interieur, type velgen, bumpers, enz.), waarmee de klant precies de auto krijgt die hij graag wil. Ik voelde me daar echt een jongetje in de snoepwinkel; kies maar uit!

Mijn vriendin had nog even twijfels over het rijcomfort, maar een proefritje in een van de vele gereedstaande auto’s overtuigde haar meteen: veel soepeler vering. Ze zette zich schrap toen de eerste verkeersdrempel in beeld kwam, maar in tegenstelling tot onze FIAT zoefde de Peugeot gewoon soepeltjes over de drempel. En tegelijk was ook ik enthousiast, want sjongejong e, wat rijdt zo’n 504 toch lekker; hij is snel, sportief en tegelijk comfortabel. Een wereld van verschil met de FIAT met zijn starre achteras met bladveren.

Na enig wikken en wegen koos ik juist voor de meest onooglijk uitziende auto in zijn werkplaats; mijn vriendin was er ook bij en zij twijfelde ernstig aan mijn oordeelkundige vermogens op dat moment. Dat ding ziet er niet uit! Maar toch was ik overtuigd van mijn keuze, het betrof hier namelijk een auto die tot op de kale carrosserie was blootgelegd, en waar Joops monteur druk bezig was de wielophanging te reviseren. Hierdoor kon ik zien dat deze auto nergens echte roest had; hooguit vliegroest maar nergens doorgeroest. Ook Joop gaf aan dat dit een uitzonderlijk geval was. Hij wist ook hoe dit was gekomen: de auto had de laatste 15 jaar van zijn leven in een droge, winderige aardappelschuur gestaan, wachtend op restauratie. Droge, winderige aardappelschuren zorg en er niet alleen voor dat de aardappels vers blijven, maar zorgen er ook voor dat je oldtimer niet roest,geweldig!

Nu had ik niet alleen het autotype bepaald, maar ook al het juiste exemplaar gevonden. In samenwerking met de vriendin was het nog een hele dobber om de juiste kleur te bepalen. Uiteraard moest dit wel een originele 504-kleur zijn. Helaas werd het bruin metallic afgekeurd, waarin mijn auto nieuw geleverd was, dus werd het gris fumée; mooie Franse omschrijving van een mooie kleur grijsgroen-metallic, en origineel voor de 504 coupé/cabriolet. De auto had standaard een bruin kunststof dashboard. Daarbij koos ik cognackleurige lederen stoelen en een houten Nardistuurwiel, een mooie combinatie vonden wij. Oh ja, en een bruine stoffen cabriokap.

Maar ja, toen begon het lange wachten. Joop had een restauratietermijn van 100 dagen beloofd, maar dat bleken er uiteindelijk ongeveer het dubbele te zijn. Wel ontving ik iedere paar weken foto’s om de voortgang van het project te zien. En gedurende al die weken zag je ook langzaam maar zeker dat het stapje voor stapje richting een mooie auto ging. Eerst waren dat allemaal foto’s uit de plaatwerkerij, met eindeloos schuren, plamuren, grondlakken enz. Daarna kwamen de foto’s waarop de auto met een spiksplinternieuwe laklaag uit de spuiterij kwam. Toen eenmaal werd begonnen aan de wederopbouw ging het hard. Daarna nog naar Cabrio Care in Naarden voor een nieuwe kap op maat. Tenslotte nog een uitgebreide antiroestbehandeling van onderkant en alle holle ruimtes, en eindelijk: daar was-ie dan!

Maar ja, tegen de tijd dat mijn pronkstuk werd afgeleverd liep het oldtimerseizoen 2017 al aardig naar z’n einde, dus 2018 wordt het jaar waarin wij de schade gaan inhalen. Aanmeldingen voor de eerste rally’s zijn al de deur uit!

Door Arjan Beelen, 27 februari 2018

Deel deze pagina op uw sociale media
Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.